Biedroneczka

Bajka o sennych koszmarach i radzeniu sobie z Nimi z pomocą bliskich.
Zapraszma do lektury :)

W drewnianym domku z pięknie pomalowanymi okiennicami, gdzie słońce świeciło całymi dniami mieszkała Biedroneczka z Rodzicami. Główkę miała czarną z czółkami, a brzuszek czerwony z kilkoma kropkami. Chodziła do szkoły i dobrze się uczyła, a po szkole pilnie lekcje odrabiała lub Rodzicom pomagała.  Na zabawę też zawsze znalazła chwilę, lecz z Rodzicami spędzała czas najmilej. Różne bywały ich zajęcia, wspólnie coś pichcili, grali w gry planszowe lub trzymali się w objęciach. Gdy na niebie gwiazdy i księżyc zawitały wtedy też i przygotowania do snu miejsce miały. Kiedy Biedroneczka umyła buzię i ząbki wówczas kładła się do łóżeczka, gdzie czekała na Nią Mama z Tatą oraz Jej poduszeczka. Rodzice na dobranoc Córeczkę całowali i czule się żegnali.  Wychodząc z pokoju zostawiali drzwi uchylone, aby usłyszeć hałas i w pokoju pociechy znaleźć się zaraz. Rodzice poszli do swojego pokoju i udali się na spoczynek, bo po pracowitym dniu, to był zasłużony odpoczynek. Tylko księżyc i gwiazdy nie spały, bo podróżnym drogę oświetlały. Nagle Mama przez sen jakiś hałas usłyszała, zerwała się na nogi, bo to Biedroneczka popłakiwała. Tata również zaniepokojony poszedł za śladami żony. Weszli razem do pokoju, zbliżyli się do łóżeczka Biedroneczki, gdzie łzy na Jej policzkach spadały jak ze stołu kuleczki. Mama szybko wzięła córeczkę w ramiona: ,,Bądź już spokojna moja biedna, wystraszona’’. Biedroneczka płacząc otworzyła oczęta zobaczywszy rodziców była uśmiechnięta. ,, Co się stało Kochanie ?’’-zapytał zaniepokojony Tato. ,, Śniło mi się, że zły potwór z mordą kudłatą chciał mnie zjeść na deser razem z sałatą’’- powiedziała Biedroneczka. ,,Skarbie Drogi potwory żyją jedynie w naszej wyobraźni i znikają do rana’’ – oznajmiła Mama. Utulili Ją do snu księżyc jasno świecił, który w nocy pilnuje wszystkie dzieci. Dwa buziaki na Jej czole spoczęły. Drzwi zostały uchylone tak, aby się nie zamknęły.